Απόσπασμα από κύκλο αφήγησης με θέμα την σχέση γυναίκας - εξουσίας
Έτυχε κάποτε να συνεταιριστώ με ένα συνεργάτη. Ήταν όντως πολύτιμος, αλλά μου βγήκε «γυναίκα» στην πορεία. Το μαγαζί που ανοίξαμε από κοινού ήταν τυπικά στο όνομά της γυναίκας του και της γυναίκας μου. Με τον καιρό είδα πως ο συγκεκριμένος ήταν εντελώς άβουλος. Άλλα συμφωνούσαμε την μία, άλλα μου έλεγε η γυναίκα του την άλλη. Μια μέρα, που για πολλοστή φορά ήρθε και μου είπε κάτι διαφορετικό από αυτό που είχα συμφωνήσει με τον άντρα της, την ρωτάω: «καλά, ποιος παίρνει τις αποφάσεις σπίτι; Εσύ φοράς τα παντελόνια;». Και τότε αυτή μου λέει, «ναι, εγώ!».Τότε κι εγώ εξοργισμένος παίρνω αυτόν τηλέφωνο και τον ρωτάω:
- Τι ισχύει τελικά;
- Ό,τι σου πει η γυναίκα μου!
- Τότε να τα αλλάξεις τα παντελόνια! Εγώ μιλάω μόνο με τον άντρα της οικογένειας.
Το αποτέλεσμα ήταν να διαλύσουμε τη συνεργασία μας αφού εγώ δεν ήθελα για συνέταιρο μια γυναίκα που ταπεινώνει έτσι τον άντρα της. Φανταστείτε πως μια άλλη φορά τον είχε αποκαλέσει «μαλάκα» μπροστά μας! Αν με έλεγε εμένα μαλάκα η γυναίκα μου, δεν ξέρω τι θα γινότανε..! θέλω να με σέβεται και να τη σέβομαι. Αυτό λέω και στους γιούς μου: θα τις σέβεστε τις γυναίκες σας, αλλά δεν θα τις εμπιστεύεστε. Δυστυχώς οι γυναίκες σήμερα μιλάνε στους άντρες τους όπως η παραπάνω κυρία γιατί έχουν πορτοφόλι δικό τους. Ενώ πριν που δεν είχαν δεν τολμούσαν.